Facebook Instagram YouTube

Ons Volkswijk

Bijna een requiem voor een volkswijk.

Carnisse, waar het Rotterdam’s verdwijnt.

Seems to be a neighborhood related to cars.

A niche of nothingness.

There’s something posh about having an opion on neighborhoods these days.

Nou, ik niet.

Want in Carnisse besta ik niet.

Zijn er slechts buren en die rijden met transporter bussen naar Sofia,

om daar Bulgaars wc papier te halen.

En chips, niet te eten.

En ja misschien ook, om een gestolen video recorder te brengen naar onze eigen Europese familieleden, die we al generaties lang proberen te ontkennen.

En de vrouwen; vooral de oudere, houden de wijk en de kinderen bij elkaar.

Prachtig gekleed maar onverstaandbaar.

Soms toch, in wat aangeleerd Hollands gebarentaal.

Buren, slechts buren en Feyenoord is niet langer relevant.

Significant samenleven wel.

Met buren die je eigenlijk niet kent.

Maar waarop je dan, als het heel hard regent en de boel in Rotterdam zuid onderloopt,

toch heel erg hard ben gesteld.

Buren zinken net zo hard als je dochters.

Another eternal widow is coming home, another devastated graduation ball.

Het word gelukkig nooit wat met deze buurt.

Want het zal ons toch gebeuren, dat dit prachtig organisch laboratorium voor samen leven, wordt verstoort door een visie, een mening.

Of gemulkorft door weer een wijziging in het stedebouwkundig beleid.

Vorige verhaal Volgende verhaal